Vixen retrojurken en Gingham ruitjes
Vixen retrojurken en Gingham ruitjes lijken perfect bij elkaar te passen. Want in de jaren 50 en 60 floreerde het ruitje. Het ruitje van de spencers en de overgooiers, de padvinderslook noem ik het zelf. En ik vind het vreselijk, waarom leg ik later uit. Maar Vixen heeft gelukkig meer dan alleen stijlvolle pencildresses met ruitjes. Hoewel, de ruitjes van Vixen zijn om de dooie dood niet saai of degelijk te noemen. Gingham is namelijk de vintage uitdrukking voor het klassieke ruitje.
Ook in de hippe jaren 60 had je ruitjes, maar dan vooral op mannen sokken. Nou ja, mannen. Witte boorden dan. De kantoorpikkies die thuis onder de kloet zaten. Ruitjes waren dus eigenlijk heel keurig. Maar wie naar de collectie van Vixen kijkt, denkt bepaald niet aan keurig, maar aan vrolijk, uitdagend, speels en vrouwelijke en vooral aan katten. Maar eerst wil ik nog wat kwijt over Gingham, het klassieke ruitje dat je nog steeds aantreft op Burberry sjaals en oude dames.
Vixen maakt zelfs ruitjes vrouwelijk
Ruitjes jassen waren ook in de jaren 50 en 60 een teken van degelijkheid en ruitjesrokken al helemaal. Het toppunt van preutsheid en degelijkheid vond ik de schotse ruit. Mijn arme vriendin, 7 jaar oud, moest er eentje aan van haar moeder. Een kerkelijk gezin en Nynke was ontzettend braaf, vloekte nooit en legde uit dat haar ouders nooit ruzie maakten. Dat was voor mij al bijzonder ongeloofwaardig. Daarna voegde ze er aan toe dat haar ouders ook nooit gen…… hadden (ja echt waar, dat keurig meisje zei wel het N woord). Zij, Nynke, was ontstaan uit het feit dat vaders zaadjes overgevlogen waren naar haar moeder. Arme Nynke.
Mijn ouders lazen de Sextant en om ons heen floreerde de flower power, love en hippies. We woonden in Amsterdam en de moeder van Nynke probeerde waarschijnlijk met het afschuwelijke ruitjesrokje haar dochter te behoeden voor overvliegende zaadjes. Arm wicht. Ik vraag me nog wel eens af wanneer ze er achter kwam dat het niet zo was en hoe ze reageerde. Dat heeft alleen niets meer met ruitjes of Vixen te maken, maar met het fiksen van de brokstukken van een jeugd die bepaald werd door jokkende ouders.
Vixen fikst het met katten
En toch is Voodoo Vixen mijn favoriete merk in retrokleding. En dat komt omdat de ontwerpers volgens mij, net als ik, en met mij vele vrouwen, dol zijn op poezen. Het overheersende motief is namelijk niet het ruitje, maar de kat. De kat in al haar gedaantes. Zwarte katten, speelse katten, heksen katten, en katten die achter vogeltjes aanrennen.
Jurken die strak zitten als een pencildress en van zulk roze zijn dat je er meteen verliefd op wordt (fuchsia), of wijd en wolkig zijn in mint blauw of lila, stuk voor stuk mijn lievelingskleuren. Jurken met semi swingrok en open gewerkte hals (keyholes genoemd) waar ik zo in zou willen verdrinken. Maar ook de bloemetjesjurken van Vixen zijn bepaald niet braaf te noemen. Eerder oogverblindend. En in ieder geval, opvallend.
