Sieraden van Zilver

Zilver is mijn edelmetaal. Goud en diamanten zijn niet aan mij besteed. Zilveren sieraden vind ik zoveel mooier dan goud, al was het maar alleen omdat je aan zilver kunt zien dat het leeft. Ik vind zilver ook beter passen bij de huidskleur van de doorsnee Nederlandse vrouw.

Bruine huid en goud? Perfect. Witte huid met goud? Armzalig bleekgezichtje denk ik dan altijd, al zit er nog zo’n mooie retrojurk onder met nog zo’n diep decolleté. Want ondertussen houden eigenlijk alle vrouwen van pastel. Maar een pasteljurkje met gouden oorbellen, foei! Wat lelijk.

Zilver en blauwe of violette jurk

Zilver past ook bij mijn favoriete kleuren: blauw tot violet en roze. Mooie kleurencombinaties, ook op de vaas. Pak een zilverkleurig vaasje met een bosje siererwten of lathyrus en het is prachtig. In een goudkleurig vaasje verbleken de kleuren.

Ik zou eigenlijk niet weten welke bloemen wel mooi staan in een goudkleurige vaas, of het moeten witte of zwarte tulpen zijn. Volgens mij zegt dat meer over zilver dan over goud. Oftewel: pas op met goud en doe meer met zilver.

Het karakter van zilver

Goud blinkt eigenlijk altijd. Van zichzelf. Zilver wordt dof als je het een tijdje niet draagt. Je moet het poetsen of veel dragen en dan gaat het weer glimmen, zo anders dan goud. Met zilver kun je vlechten en er in graveren en dan ziet het er oer- en oersterk uit.

Goud is glad en glimmend en tja, eigenlijk had ik ook liever een zilveren trouwring gehad dan een gouden, maar ja, dat was toen nog gebruikelijk, hoewel al ver in de jaren 90. Zilver is ook nu weer het metaal dat meisjes en jongens met een voorliefde voor de jaren 70 en 80 mooi vinden. Wie nu wil trouwen, laat zijn eigen zilveren ring ontwerpen in Fins Zilver, stoer en onverwoestbaar.

De ambtenaar burgerlijke stand keek raar op heb ik me laten verzekeren, toen een stel met hun geheel in eigen stijl ontworpen trouwjurk, spijkerbroek en zilveren ringen getrouwd wilden worden. Niets geen unisex, maar rekening houdend met de eigen smaak. Dit stel is trouwens het enige dat ik ken dat nog steeds GELUKKIG bij elkaar is. Waarvan AKTE. Zou dat te maken hebben met de instelling dat je van zilver alles kunt smeden?

Retro zilver

In de jaren 70 en 80 was zilver ook het metaal voor ringen en hangertjes, met of zonder edelstenen al dan niet met of zonder vermeenden krachten. Voor mij is zilver gewoon mooi, wellicht vanwege het spreekwoord, spreken is zilver, zwijgen is goud.

Ik ben altijd een enorme prater geweest dus vandaar. Maar wellicht ook vanwege mijn voorkeur voor het gewone. Liever katoen, linnen en wol met een sieraad waar je blij van wordt. Liever dat dan zo maar een niemendalletje of kitscharmbandje van de C&A of H&M.

Betaalbaar zilver

Zilver kan iedereen betalen, goud is meestal net even boven het budget. Ik was best apentrots over mijn witgouden collier met glimmertje (was het diamant of toch zirkonium, ik weet het niet maar het ding was duur en absoluut niet mijn stijl behalve dan het witte goud maar zilver was net zo goed geweest) en heb hem lang gedragen om degene die hem aan mij gegeven had blij te maken, maar uiteindelijk paste hij gewoon niet bij mij.

Het enige waar hij bij had gepast was bij mijn zijde trouwjurk, maar toen had ik een parelketting notabene. In het kader van: Something old something new, something borrowed something blue.

Ik wilde deze ketting van goud niet wegdoen in verband met de goede herinneringen maar was toch benieuwd naar de waarde ervan. En zo vertrokken mijn kinderen en mijn ex met de ketting naar de goudboer en verronselde mijn ex het mooie ding voor €25,-. Ik was ontzet. Maar vraag me nu af, wie van ons tweeën eigenlijk het meest.